
Czym jest tutoring?
Tutoring jest klasyczną metodą dydaktyczną opartą na indywidualnej relacji mistrz-uczeń, o elastycznych formach organizacji i zakorzenionej tradycji w najlepszych uniwersytetach oraz ośrodkach badawczych na świecie.
Jest to podejście spersonalizowane, interdyscyplinarne i holistyczne, uwzględniające różnorodność postaw i charakterów w kontakcie.
Metoda tutoringu charakteryzuje się bogatym wachlarzem interdyscyplinarnych narzędzi, które można wykorzystać w procesie kształtowania społecznego odbioru nauki.
Jest to podejście spersonalizowane, interdyscyplinarne i holistyczne, uwzględniające różnorodność postaw i charakterów w kontakcie.
Podstawową zaletą tej metody – oprócz relacji człowieka z człowiekiem – jest wzajemne oddziaływanie i rozwój umiejętności takich jak: samodzielne myślenie, trafne definiowanie własnych potrzeb i określanie realnych celów, umiejętność identyfikacji i rozwijania własnego potencjału, budowanie systemu wartości wyznawanych i realizowanych na uczelni silnie zakorzenionej w mieście, regionie i kraju.
Celem tutoringu w Uniwersytecie Wrocławskim jest rozpoznanie potrzeb i możliwości rozwoju podopiecznego oraz jego odpowiednie motywowanie i wsparcie w realizacji zaplanowanej ścieżki indywidualnego rozwoju.
Program jest realizowany poprzez trzy rodzaje tutoringu:
- Tutoring rozwojowy, którego celem jest rozwój osobisty podopiecznego. Tutorial polega przede wszystkim na zdiagnozowaniu mocnych i słabych stron podopiecznego, sformułowaniu zadań związanych z jego szeroko pojętym rozwojem osobistym oraz zapoznaniu go z narzędziami umożliwiającymi realizację wskazanego zamierzenia (m.in. sposoby samoorganizacji i organizacji pracy, odpowiednie zarządzanie celami, metody autoprezentacji).
- Tutoring naukowy, ukierunkowany na rozwój naukowy podopiecznego, uwzględniający jego potrzeby i zainteresowania badawcze. Tutorial polega przede wszystkim na zapoznaniu podopiecznego z podstawami prowadzenia pracy naukowej oraz poszerzeniu jego wiedzy, umiejętności lub kompetencji naukowych w zakresie poszczególnych przedmiotów lub projektów naukowych, w których podopieczny uczestniczy.
- Tutoring zawodowy, kładący nacisk na rozwój podopiecznego w zakresie kompetencji związanych z podejmowaniem aktywności zawodowej. Tutorial polega przede wszystkim na zapoznaniu podopiecznego z zastosowaniami osiągniętych podczas studiów efektów uczenia się w toku jego funkcjonowania w otoczeniu społeczno-gospodarczym w różnych rolach (jako pracownik, jako osoba prowadząca działalność gospodarczą, jako wolontariusz itp.).
Do kogo kierowana jest oferta tutoringu?
Możliwe grupy to:
- Poszukujący: Studenci, którzy chcą się rozwinąć edukacyjnie i mają świadomość ograniczeń i deficytów.
- Rozproszeni: Studenci poszukujący specjalizacji, zawężenia, inspiracji.
- Osoby, które wykonać określone zadanie – rozwój samodzielnego warsztatu pracy.
- Ambitni i świadomi: studenci o dużych ambicjach naukowych lub zawodowych, którzy mają pomysł na konkretny kierunek rozwoju.
- Studenci zagrożeni zagubieniem, tracący poczucie sensu edukacji (np. studenci powtarzający lata/semestry).
- Osoby o szczególnych potrzebach edukacyjnych, wymagający specjalnych metod pracy.
Możliwe rezultaty tutoringu w zakresie wiedzy, postawy i umiejętności
Wiedza:
- na czym polega problematyzacja danego zagadnienia
- gdzie szukać zasobów i informacji
Postawy:
- samodzielność
- pewność siebie, sprawczość
- życzliwość i zaufanie
- satysfakcja obu stron
- odpowiedzialność za własny rozwój/rozwija samoświadomość
- umiejętność oceny postępów we własnym rozwoju, sformułowania potrzeb
- trafność rozwoju
- chęć poszerzenie horyzontów
- gotowość wyjścia ze strefy komfortu
- dostrzeganie wartości podjęcia ryzyka
Umiejętności: co student potrafi?
- napisać projekt badawczy,
- przygotować samodzielnie prezentację,
- wykorzystać źródła danych/infrastrukturę itp.
- samodzielnie przygotować bibliografię,
- przeprowadzić eksperyment,
- dokonać świadomych wyborów w ważnych dla siebie sprawach,
ciekawie sformułować temat pracy magisterskiej
Jakie dokumenty regulują tutoring?
Tutoring w Uniwersytecie Wrocławskim został wprowadzony Zarządzeniem Nr 93/2023 Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego z dnia 14 kwietnia 2023 r. w sprawie zajęć dydaktycznych prowadzonych w formie tutoringu na studiach stacjonarnych Uniwersytetu Wrocławskiego.
Zasady Tutoringu na Wydziale Neofilologii reguluje Zarządzenie nr 5/2025 Dziekana Wydziału Neofilologii z dnia 25 kwietnia 2025 w sprawie zajęć dydaktycznych prowadzonych w formie tutoringu na studiach stacjonarnych.
Jak uzyskać certyfikat tutora?
Certyfikat tutora otrzymuje osoba, która ukończyła kurs tutoringu w Uniwersytecie Wrocławskim (https://akademiatutoringu.uwr.edu.pl/sta-uwr/) lub ekwiwalentny kurs poza Uczelnią.
Nasi tutorzy

dr Agnieszka August-Zarębska
Katedra Judaistyki
Więcej informacji
Jestem iberystką, literaturoznawczynią w Katedrze Judaistyki, uczę przede wszystkim przedmiotów związanych z kulturą sefardyjską i językiem ladino. W pracy tylko częściowo opieram się na moim głównym, iberystycznym wykształceniu. Dodatkowo wyspecjalizowałam się w studiach żydowskich, bo bez znajomości hebrajskiego i innych aspektów kultury żydowskiej, trudno byłoby mi badać literaturę hiszpańskich Żydów.
Mój doktorat opowiadał o twórczości Jorge Guillena i Czesława Miłosza, i mieścił się w polu komparatystyki literackiej. Na końcowym etapie pracy nad nim, w Bibliotece Narodowej w Madrycie, wpadła mi w ręce antologia współczesnej poezji ladino. Wtedy rozpoczęła się jedna z najciekawszych przygód w moim życiu. Zajęłam się kulturą Sefardyjczyków i ich zagrożonym językiem. W pracy naukowej lubię kontakt z tekstem literackim, spotkania z autorami, działaczami kultury i innymi badaczami, a także wszelkie zdziwienia, które się z nimi wiążą.
Bardzo cenię pracę ze studentami, możliwość rozmowy, czyli wymiany myśli. Cieszę się, gdy nie tylko ja przekazuję wiedzę, ale gdy oni pokazują mi nowe sposoby spojrzenia na omawiane zjawiska. Również tu nieraz się dziwię 🙂 Jako tutorka chcę dzielić się wiedzą i doświadczeniem, by wspierać studentów w odkrywaniu ich własnych – czasem może alternatywnych – ścieżek i pasji. A także wspomóc ich, kiedy przydarzy im się zniechęcenie.
W wolnych chwilach chilluję, słucham jazzu i muzyki dawnej, na długie godziny zaszywam się w muzeach sztuki, chodzę po górach i lasach. Czasami piszę wiersze, które można przeczytać np. w książkach: Po jej wewnętrznej stronie i Gotan.

dr Zuzanna Bułat-Silva
Instytut Filologii Romańskiej
Więcej informacji
dr Zuzanna Bułat-Silva – adiunkt w Instytucie Filologii Romańskiej, sekretarz Centrum Badań Kognitywnych nad Językiem i Komunikacją Uniwersytetu Wrocławskiego.
Zajmuje się konceptualizacją świata zawartą w języku, bada znaczenie słów. Interesują ją cechy szczególne oraz uniwersalia językowe, szczególnie to, czy istnieje wspólny dla wszystkich języków zbiór pojęć.
Opublikowała książkę na temat portugalskich kulturowych słów-kluczy, „Fado – podejście semantyczne” (2008). Jako członkini grupy badawczej EUROJOS pod kierownictwem profesora Jerzego Bartmińskiego zajmowała się pojęciem ‘domu’ i ‘rodziny’ w języku portugalskim i hiszpańskim. Należy do międzynarodowej grupy badawczej Scales of Home in Today’s Europe.
Stypendystka portugalskiego Instytutu Camõesa (Lisboa 2002, 2005), dwóch rządowych programów australijskich Go8 European Fellowship (Australian National University 2009) i Endeavour Research Fellowship (ANU 2018) oraz Fundacji Bogliasco (2019).
Wypromowała dwóch doktorów (jako promotor pomocniczy) oraz 35 magistrów. Jej obecni magistranci zmagają się z pojęciem koloru niebieskiego w językach polskim, hiszpańskim i angielskim.
Prywatnie mama dwóch dorosłych synów i żona informatyka-motocyklisty. Odpoczywa w muzeach sztuki współczesnej. Lubi wycieczki, żeglowanie i dobrą kawę. Marzy o własnym ogródku. W wolnych chwilach uczy się nowych języków, ostatnio włoskiego oraz PJM.
Fot. archiwum prywatne

prof. dr hab. Piotr Chruszczewski
Instytut Filologii Angielskiej
Więcej informacji
Profesor nauk humanistycznych (2012), dr. hab. w zakresie językoznawstwa (UAM, 2007), anglista i amerykanista, certyfikowany tutor i mentor; studiował i prowadził badania w kilkunastu uniwersytetach w Europie i w USA; od ponad dekady kieruje Kolegium Międzydziedzinowych Studiów Indywidualnych Uniwersytetu Wrocławskiego.
Co roku organizuje dla młodych badaczy międzynarodową konferencję naukową pt. „Beyond Language”; pomysłodawca i redaktor periodyku Academic Journal of Modern Philology; zamiłowanie do antropologii kultury łączy z językoznawstwem antropologicznym, jego najnowsza praca jest pierwszym monograficznym opracowaniem tematu kreolingwistyki w języku polskim (współautorka: dr Aleksandra R. Knapik; „Kreolingwistyka w zarysie. Językowo-kulturowe mechanizmy przetrwania, rozwoju i dezintegracji” [2023; ᴁ Academic, San Diego, USA]); wspiera zaawansowane badania interdyscyplinarne; wypromował 18 doktorów nauk humanistycznych; propaguje wprowadzenie na stałe tutoringu jako dodatkowej metody nauczania w dydaktyce akademickiej.
Fot. archiwum prywatne

dr hab. Michał Garcarz, prof. UWr
Instytut Filologii Angielskiej
Więcej informacji
Dr hab. Michał Garcarz, Prof. UWr. – tłumacz, coach, doradca językowy oraz trener komunikacji; posiadacz dyplomów DPA, MBA, certyfikowany coach AoEC. Kierownik Zakładu Translatoryki w Instytucie Filologii Angielskiej na Uniwersytecie Wrocławskim. Michał Garcarz specjalizuje się w przekładach specjalistycznych (głównie technicznych i audiowizualnych), a także w socjolingwistyce (w szczególności w badaniach nad slangiem oraz ponglishem), w leksykografii (głównie w tworzeniu korpusów językowych i słowników) oraz w komunikacji w biznesie. Kontakt: michal.garcarz@uwr.edu.pl
Fot. Michał Garcarz

dr Joanna Kula
Instytut Filologii Słowiańskiej
Więcej informacji
Jestem zatrudniona na stanowisku adiunkta w Instytucie Filologii Słowiańskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Ze swoją Alma Mater związałam niemal całe dorosłe życie: tu ukończyłam studia magisterskie na kierunku Filologia rosyjska (2003) i uzyskałam stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa (2010). Kilkukrotnie uczestniczyłam w różnych programach stypendialnych, prowadząc badania na uczelniach zagranicznych w Finlandii (2003), Rosji (2009, 2011, 2013), Stanach Zjednoczonych (2022). Jako instytutowa koordynatorka programu wymiany akademickiej Erasmus+ jestem jego aktywną propagatorką i beneficjentką.
Moje zainteresowania naukowe są bardzo szerokie i obejmują (nie tylko) współczesną literaturę rosyjską odczytaną przez pryzmat interdyscyplinarnych kontekstów teoretycznych: postkolonializmu, transgraniczności, zagadnień tożsamości kulturowej, konceptu pamięci czy geopoetyki. Moim głównym obszarem badawczym jest Kaukaz: jego obraz w kulturze i literaturze rosyjskiej, a także w narracjach polskich podróżników i zesłańców. I chociaż przedmiotem moich badań pozostaje literatura, to bardzo istotne są dla mnie konteksty pozaliterackie: historia, społeczeństwo, stosunki międzynarodowe. Jako filolog jestem też uważną obserwatorką zmian zachodzących w języku.
Tutoring jest dla mnie źródłem nowych wyzwań. Będąc tutorką, chciałabym stworzyć podopiecznym przyjazne warunki rozwoju akademickiego i okazać pomoc w doborze właściwej ścieżki, która będzie odpowiadać ich osobowości, zainteresowaniom, zasobom intelektualnym. Uważam, że tutoring daje idealną możliwość rozwoju kompetencji przyszłości, jaką jest umiejętność prowadzenia dialogu. W swoich poszukiwaniach badawczych i w pracy ze studentami wyznaję zasadę, aby niczego kategorycznie nie odrzucać i niczemu bezgranicznie nie wierzyć, gdyż żadne autorytety nie zwalniają nas z myślenia.
Czas wolny lubię spędzać na koncertach, wędrując po górach albo leżąc na kanapie. To właśnie o mnie w piosence „Obłomow, Stolz i ja” śpiewa Jacek Kaczmarski.
Fot. archiwum prywatne

dr Natalia Likus
Instytut Filologii Romańskiej
Więcej informacji
dr Natalia Likus – adiunkt w Zakładzie Translatologii Instytutu Filologii Romańskiej Wydziału Neofilologii Uniwersytetu Wrocławskiego.
Absolwentka francuskiego Uniwersytetu UHA w Miluzie (kierunek: Przekład Naukowo-Techniczny) oraz hiszpańskiego Uniwersytetu USAL w Salamance (kierunek: Przekład i Mediacja Międzykulturowa), gdzie uzyskała również stopień doktora, zdobywając wyróżnienie Cum Laude za rozprawę poświęconą neologizmom formalnym w hiszpańskim języku medycznym.
Jej zainteresowania naukowe koncentrują się wokół terminologii medycznej, przekładu medycznego, neologizmów formalnych oraz przekładu naukowo-technicznego.
Czynna tłumaczka z ponad piętnastoletnim doświadczeniem w zakresie przekładu naukowo-technicznego z języków hiszpańskiego, francuskiego, angielskiego i polskiego.
W pracy dydaktycznej łączy teorię z praktyką, realizując inicjatywy dydaktyczne oraz angażując studentów specjalności translatorskiej w projekty realizowane we współpracy z otoczeniem społeczno-gospodarczym – m.in. wizyty studyjne w Lubuskim Centrum Winiarstwa czy współpracę z Wytwórnią Filmów Fabularnych we Wrocławiu – przygotowując ich do realiów pracy na rynku tłumaczeniowym.
Organizuje także spotkania z ekspertami z branży tłumaczenia ustnego, audiowizualnego i lokalizacji oraz doprowadziła do podpisania porozumienia z Wytwórnią Filmów Fabularnych we Wrocławiu, co otworzyło drogę do wspólnych działań edukacyjnych, artystycznych i badawczych.
W ramach tutoringu oferuje wsparcie skoncentrowane na rozwoju akademickim i zawodowym.
Fot. archiwum prywatne

dr Magdalena Połczyńska
Instytut Filologii Słowiańskiej
Więcej informacji
Jestem kroatystką, literaturoznawczynią, od 2019 roku pracuję w Zakładzie Kroatystyki i Serbistyki Instytutu Filologii Słowiańskiej. Studia (wtedy jeszcze na kierunku Filologia chorwacko-serbska) ukończyłam na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, tam też obroniłam doktorat traktujący o outsiderze jako specyficznym typie postaci literackiej w twórczości prozatorskiej trzech dwudziestowiecznych chorwackich klasyków: Slobodana Novaka, Vladana Desnicy i Petara Šegedina. I właśnie tu koncentrują się moje zainteresowania naukowe – to narracja pierwszoosobowa, bohater literacki, autobiografizm oraz hermeneutyka i interpretacja – jak również (z racji prowadzenia zajęć praktycznych z języka chorwackiego) glottodydaktyka.
Od niemal dwóch dekad pracuję jako tłumaczka. Przez długi czas zajmowałam się tłumaczeniem ustnym, zarówno konferencyjnym, jak i konsekutywnym, i to głównie w Chorwacji, gdzie mieszkałam przez prawie piętnaście lat, pracując w Instytucie Kroatystyki Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu w Rijece. Obecnie koncentruję się na tłumaczeniach pisemnych i przekładach literackich.
Z zainteresowanymi Studentkami i Studentami chciałabym dzielić się wiedzą i umiejętnościami i wspierać ich indywidualne wybory w ramach tutoringu rozwojowego i akademickiego.

dr Marta Minkiewicz
Instytut Filologii Romańskiej
Więcej informacji

dr hab. Witold Ucherek, prof. UWr
Instytut Filologii Romańskiej
Więcej informacji
Dr hab. Witold Ucherek, prof. UWr ukończył filologię polską oraz filologię romańską na Uniwersytecie Wrocławskim. Obecnie jest zatrudniony na stanowisku profesora uniwersytetu w Instytucie Filologii Romańskiej Wydziału Neofilologii, gdzie pełni funkcję kierownika Zakładu Językoznawstwa Francuskiego.
Jego badania koncentrują się przede wszystkim na językoznawstwie kontrastywnym oraz metaleksykografii, a dotyczą głównie problematyki składniowej i semantycznej. Interesuje się zwłaszcza przyimkami, konstrukcjami bezokolicznikowymi, paratekstami słowników ogólnych, a także frazeologią i nauczaniem języka francuskiego jako obcego.
Jest autorem dwóch monografii oraz kilkudziesięciu artykułów bądź rozdziałów w publikacjach wieloautorskich, których pełna lista znajduje się tutaj.
Jest nauczycielem akademickim z ponad 30-letnim stażem. Pod jego kierunkiem powstało ponad 110 prac magisterskich oraz ponad 20 prac licencjackich. Prowadzi zajęcia z językoznawstwa ogólnego, gramatyki opisowej języka francuskiego i historii tego języka. Wolny czas umilają mu wycieczki rowerowe, spacery po parkach i lasach oraz pływanie.

dr Aleksander Wiater
Instytut Filologii Romańskiej
Więcej informacji
dr Aleksander Wiater – adiunkt w Instytucie Filologii Romańskiej Uniwersytetu Wrocławskiego, doktor Uniwersytetu Wrocławskiego i Uniwersytetu w Paryżu (Université Sorbonne Nouvelle – Paris 3).
Nauczyciel akademicki, badacz i praktyk dydaktyki języków obcych, specjalizujący się w nauczaniu języków romańskich, w szczególności francuskiego i hiszpańskiego oraz języka polskiego jako obcego. Łączy pracę naukową z działalnością dydaktyczną, koncentrując się na nowoczesnych i angażujących formach pracy ze studentami.
Jego zainteresowania naukowe obejmują rozwijanie kreatywności i kompetencji interkulturowych, doskonalenie sprawności mówienia, badania korpusowe oraz innowacyjne metody wspierające autonomię ucznia w procesie uczenia się. Szczególne miejsce w jego badaniach zajmuje refleksja nad współczesnymi wyzwaniami dydaktyki językowej.
Autor i współautor licznych publikacji naukowych poświęconych nauczaniu języków obcych, w tym monografii Dydaktyka języków romańskich na przykładzie francuskiego, hiszpańskiego i włoskiego (2025).
W pracy dydaktycznej stawia na dialog, indywidualne podejście i praktyczność, tworząc przestrzeń do rozwoju samodzielności i refleksyjności studentów.
W ramach tutoringu oferuje wsparcie ukierunkowane na rozwój akademicki, naukowy i dydaktyczny, pomagając uczącym się świadomie budować i planować indywidualną ścieżkę kształcenia.
Fot. Dominika Hull-Bruska
