Tutoring jest klasyczną metodą dydaktyczną opartą na indywidualnej relacji mistrz-uczeń, o elastycznych formach organizacji i zakorzenionej tradycji w najlepszych uniwersytetach oraz ośrodkach badawczych na świecie.

Jest to podejście spersonalizowane, interdyscyplinarne i holistyczne, uwzględniające różnorodność postaw i charakterów w kontakcie.

Metoda tutoringu charakteryzuje się bogatym wachlarzem interdyscyplinarnych narzędzi, które można wykorzystać w procesie kształtowania społecznego odbioru nauki.

Jest to podejście spersonalizowane, interdyscyplinarne i holistyczne, uwzględniające różnorodność postaw i charakterów w kontakcie.

Podstawową zaletą tej metody – oprócz relacji człowieka z człowiekiem – jest wzajemne oddziaływanie i rozwój umiejętności takich jak: samodzielne myślenie, trafne definiowanie własnych potrzeb i określanie realnych celów, umiejętność identyfikacji i rozwijania własnego potencjału, budowanie systemu wartości wyznawanych i realizowanych na uczelni silnie zakorzenionej w mieście, regionie i kraju.

Celem tutoringu w Uniwersytecie Wrocławskim jest rozpoznanie potrzeb i możliwości rozwoju podopiecznego oraz jego odpowiednie motywowanie i wsparcie w realizacji zaplanowanej ścieżki indywidualnego rozwoju.

Program jest realizowany poprzez trzy rodzaje tutoringu:

• Tutoring rozwojowy, którego celem jest rozwój osobisty podopiecznego. Tutorial polega przede wszystkim na zdiagnozowaniu mocnych i słabych stron podopiecznego, sformułowaniu zadań związanych z jego szeroko pojętym rozwojem osobistym oraz zapoznaniu go z narzędziami umożliwiającymi realizację wskazanego zamierzenia (m.in. sposoby samoorganizacji i organizacji pracy, odpowiednie zarządzanie celami, metody autoprezentacji).
• Tutoring naukowy, ukierunkowany na rozwój naukowy podopiecznego, uwzględniający jego potrzeby i zainteresowania badawcze. Tutorial polega przede wszystkim na zapoznaniu podopiecznego z podstawami prowadzenia pracy naukowej oraz poszerzeniu jego wiedzy, umiejętności lub kompetencji naukowych w zakresie poszczególnych przedmiotów lub projektów naukowych, w których podopieczny uczestniczy.
• Tutoring zawodowy, kładący nacisk na rozwój podopiecznego w zakresie kompetencji związanych z podejmowaniem aktywności zawodowej. Tutorial polega przede wszystkim na zapoznaniu podopiecznego z zastosowaniami osiągniętych podczas studiów efektów uczenia się w toku jego funkcjonowania w otoczeniu społeczno-gospodarczym w różnych rolach (jako pracownik, jako osoba prowadząca działalność gospodarczą, jako wolontariusz itp.).

Do kogo kierowana jest oferta tutoringu?

Możliwe grupy to:

• Poszukujący: Studenci, którzy chcą się rozwinąć edukacyjnie i mają świadomość ograniczeń i deficytów.
• Rozproszeni: Studenci poszukujący specjalizacji, zawężenia, inspiracji.
• Osoby, które wykonać określone zadanie – rozwój samodzielnego warsztatu pracy.
• Ambitni i świadomi: studenci o dużych ambicjach naukowych lub zawodowych, którzy mają pomysł na konkretny kierunek rozwoju.
• Studenci zagrożeni zagubieniem, tracący poczucie sensu edukacji (np. studenci powtarzający lata/semestry).
• Osoby o szczególnych potrzebach edukacyjnych, wymagający specjalnych metod pracy.

Możliwe rezultaty tutoringu w zakresie wiedzy, postawy i umiejętności

Wiedza: 

• na czym polega problematyzacja danego zagadnienia
• gdzie szukać zasobów i informacji

Postawy:

• samodzielność
• pewność siebie, sprawczość
• życzliwość i zaufanie
• satysfakcja obu stron
• odpowiedzialność za własny rozwój/rozwija samoświadomość
• umiejętność oceny postępów we własnym rozwoju, sformułowania potrzeb
• trafność rozwoju
• chęć poszerzenie horyzontów
• gotowość wyjścia ze strefy komfortu
• dostrzeganie wartości podjęcia ryzyka

Umiejętności: co student potrafi?

• napisać projekt badawczy,
• przygotować samodzielnie prezentację,
• wykorzystać źródła danych/infrastrukturę itp.
• samodzielnie przygotować bibliografię,
• przeprowadzić eksperyment,
• dokonać świadomych wyborów w ważnych dla siebie sprawach,

ciekawie sformułować temat pracy magisterskiej